Ο ηθικός κώδικας του τζούντο
Ευγένεια, Θάρρος, Φιλία, Ειλικρίνεια, Τιμή, Σεμνότητα, Σεβασμός, Αυτοπειθαρχία
Επιλογές αναζήτησης Όλες οι λέξεις Οποιαδήποτε λέξη
Φράση
Κωδικός ασφαλείας Εννέα συν Ένα ίσον

Forum

Πολεμικές τέχνες

Τζούντο και άλλες πολεμικές τέχνες

Του Κωνσταντίν Ατανάσοβ - Σκούτας

Τζούντο: Μύθος ή πραγματικότητα;

Θεσσαλονίκη, 2 Οκτωβρίου 2018


Με την υπερπληροφόρηση στην καθημερινότητα και με την κοινωνία μας να λειτουργεί έχοντας αρκετές φορές βάλει «λάθος στόχους και αξίες», όπου κι αν πάτε ή σταθείτε, εύκολα θα ακούσετε για το πόσο καλή είναι μία «άλλη» πολεμική τέχνη και για την αποτελεσματικότητα της απέναντι στις υπόλοιπες. Ο κάθε ένας από τους εκπροσώπους των πολεμικών τεχνών συνηθίζει να λέει ότι η δική του πολεμική τέχνη είναι η καλύτερη και κερδίζει όλες τις υπόλοιπες... Συνεπώς θα πρέπει και εσείς άμεσα να γραφτείτε ή να γράψετε το παιδί σας στην αντίστοιχη σχολή. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι εκπρόσωποι των πολεμικών αυτών τεχνών ξεχνούν να αναφέρουν τι γίνεται όταν έχουν να κάνουν με έναν πραγματικό τζουντόκα απέναντι τους. Παράλληλα συνήθως παρουσιάζουν στους υποψήφιους μαθητές τους το σύστημα των Dan και των ζωνών ιεραρχίας χωρίς όμως να θυμούνται ότι η «μαύρη ζώνη» υπήρξε εφεύρεση του ίδιου του δημιουργού του τζούντο, του καθηγητή Τζιγκόρο Κάνο.

Το τζούντο, αν και όχι τόσο διαφημισμένο και εμπορεύσιμο στην Ελλάδα, όσο άλλες πολεμικές τέχνες, είναι από τα παλιά Ολυμπιακά αθλήματα (1964) και αποτελεί το εθνικό άθλημα της Ιαπωνίας. Σήμερα είναι ευρέως διαδεδομένο στη Δύση, με τη Γαλλία να έχει τα ηνία στην Ευρώπη, έχοντας βάλει το τζούντο ως υποχρεωτικό μάθημα στο σχολείο, καθώς πέρα από τα σωματικά πλεονεκτήματα συνεισφέρει μοναδικά στη διαπαιδαγώγηση της νεολαίας.

Παρά τη σημερινή ευνοϊκή για το τζούντο κατάσταση, αν ταξιδέψουμε στη μακρινή δεκαετία του 1880 θα βρούμε τους αντιπάλους του Δάσκαλου Κάνο να τον κατακρίνουν και να τον κατηγορούν λέγοντας ότι «πιο πολύ μιλάει στους μαθητές του παρά τους κάνει προπόνηση». Του έδωσαν μάλιστα το όνομα του «Χάρτινου Ποντικού». Με τον κοροϊδευτικό αυτόν όρο εννοούσαν τον άνθρωπο ο οποίος είναι «βιβλιοφάγος», τηρεί τη θεωρία, είναι μη πρακτικός και δεν μπορεί να εφαρμόσει αυτά τα οποία λέει και διδάσκει στους μαθητές του. Τον κορόιδευαν δημοσίως παρουσιάζοντας τον ως φιλόσοφο της εποχής και όχι ως Δάσκαλο πολεμικής τέχνης. Με την πάροδο του χρόνου όμως και καθώς η σχολή του Κόντοκαν Τζούντο μεγάλωνε, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι πήγαιναν στον Δρ. Κάνο για να τους δείξει τζούντο. Το γεγονός αυτό οδήγησε από μόνο του στη διόγκωση της συκοφαντίας γύρω από το όνομά του Κάνο και την ανάγκη για πραγματική αναμέτρηση η οποία θα ξεκαθάριζε την αλήθεια.

Ο αληθινός μύθος για τους αγώνες στο μακρινό 1886 ανάμεσα στο τζούντο και τις υπόλοιπες πολεμικές τέχνες έγινε πραγματικότητα και διοργανώθηκε από τον ίδιο τον αρχηγό της τότε αστυνομίας του Τόκυο, τον κύριο Μισίμα (Mishima). Η αιτία για τη διοργάνωση του τουρνουά της αστυνομίας, ήταν για να καθοριστεί ποιά από τις πολεμικές τέχνες ήταν ανώτερη των υπολοίπων με βάση την αποτελεσματικότητά της. Στο συγκεκριμένο τουρνουά ο Τζιγκόρο Κάνο έβαλε τους 15 καλύτερους μαθητές του απέναντι στις ομάδες των Τοτσουκα-χα Ιοσιν-Ριου Τζιού Τζίτσου μάστερς. Στην ομάδα των Τοτσούκα-χα συμπεριλήφθηκαν και 5 μαστερς των πολεμικών τεχνών από άλλες σχολές όμως όλα τα μάτια ήταν στραμμένα στους 10 αγώνες μετάξυ Τοτσούκα και Κόντοκαν Τζούντο.

Ο ίδιος ο παππούς Τζιγκόρο Κάνο έγραψε εκείνη την εποχή για τους αντιπάλους του:
«Ο Τοτσούκα Χινοζούκε ήταν από τους πιο δυνατούς αθλητές του Τζιού Τζίτσου της εποχής Μπουκαμάτσου. Μετά, τον Χινοζούκε, ο γιος του ανέλαβε το όνομα της σχολής και εκπαίδευε εξαιρετικούς αθλητές στο Τζιού Τζίτσου. Η αλήθεια είναι ότι στην πλευρά του Τοτσούκα υπήρχαν πραγματκά φοβεροί μαχητές οι οποίοι ήταν τρομακτικοί στα μάτια του κόσμου. Και μόνο που ανέφερες το όνομα Τοτσούκα, εννοούσες πάντοτε τους καλύτερους του Τζιού Τζίτσου της εποχής. Οι ίδιοι οι Δάσκαλοι μου, από τις σχολές του Τενσιν Σίνιο-Ρίου και Κίτο-Ρίου (Τζου-τζούτσου) ήταν φοβερά πιεσμένοι και είχαν δυσκολίες όταν αντιμετώπιζαν τους μαχητές του Τοτσούκα στο dojo του Σογκαν Κομουσό…»

Είναι καταγεγραμμένο ιστορικό γεγονός ότι το τζούντο κέρδισε όλους τους αγώνες εκτός από δύο που κατέληξαν σε ισοπαλία. Πρακτικά καμία πολεμική τέχνη δεν κατάφερε να κερδίσει ούτε μία φορά το τζούντο. Η θρυλική 13η νίκη του τζούντο σημειώθηκε στον τελευταίο αγώνα μεταξύ του γνωστού μαθητή του Κάνο, το Σάιγκο, απέναντι σε ένα πολύ βαρύτερο αντίπαλο ο οποίος αργότερα έγινε η κεφαλή της σχολής του Ιόσιν Ρίτου Τζουτζούτσου. Ήταν ένας αγώνας ο οποίος είχε ως αναμέτρηση δύο εντελώς διαφορετικά στυλ. Ο Σάιγκο φαινόταν να χάνει στα πρώτα 10 λεπτά και να μην μπορεί να κάνει τίποτα απέναντι στις επιθέσεις του αντιπάλου του. Ο αντίπαλός του πολλές φορές κατάφερε να τον σηκώσει στον αέρα και ο Σάιγκο γυρνούσε πάντα την τελευταία στιγμή λίγο πριν πέσει και ύστερα ξαναστεκόταν στα πόδια του. Οι άνθρωποι που παρακολούθησαν τον αγώνα έμειναν έκπληκτοι από την εξαιρετική γυμναστική κουλτούρα του Σάιγκο και τον παρομοίασαν με μία ευκίνητη «γάτα» η οποία μπορούσε να κινηθεί ανά πάσα στιγμή σε οποιαδήποτε κατεύθυνση. Όταν τα 10 λεπτά πέρασαν, παρόλο που ο Σάιγκο αμυνόταν, δεν μπορούσε να κερδίσει τον αγώνα. Μετά όμως από 15 λεπτά ο τζουντόκα μαθητής του Δρ Κάνο κατάφερε να εκτελέσει την αγαπημένη του «Ορεινή Καταιγίδα» (τεχνική Yama Arashi) και να ρίξει τον αντίπαλο του τόσο δυνατά προκαλώντας του εγκεφαλική διάσειση.

Οι αγώνες ξεκάθαρα καθόρισαν το τζούντο ως πολύ ανώτερο σύστημα πολεμικών τεχνών απέναντι σε όλες τις σχολές του Τζιού Τζίτσου, κάνοντας το κυρίαρχη πολεμική τέχνη στην αστυνομία και αργότερα στο στρατό της Ιαπωνίας. Αυτό οδήγησε αυτόματα στην αποδοχή από το κοινό ότι το τζούντο είναι η πιο αποτελεσματική τέχνη σώμα με σώμα στην Ιαπωνία και ότι ο Τζιγκόρο Κάνο, ο παλιότερα ονομασμένος «φιλόσοφος», είχε δημιουργήσει τη βέλτιστη μεθοδολογία προπόνησης, η οποία ήταν πολύ ανώτερη των παραδοσιακών τεχνών του Τζιού-Τζίτσου.

Η δομή του τζούντο σύμφωνα με τον ιδρυτή είναι μία πυραμίδα η οποία στη βάση της έχει τη Φυσική Αγωγή (σήμερα το Ολυμπιακό τζούντο που διδάσκεται στην πλειοψηφία των συλλόγων). Στο επόμενο σκαλοπάτι της πυραμίδας βρίσκεται η πολεμική Τέχνη (όπου περιλαμβάνονται και απαγορευμένες τεχνικές σήμερα στο Ολυμπιακό τζούντο – όπως τα χτυπήματα/Atemi Waza και οι απαγορευμένες λαβές). Τέλος στην κορυφή της πυραμίδας βρίσκεται η Ιατρική επιστήμη (η ικανότητα να θεραπεύεις ή να προκαλείς ανεπανόρθωτες βλάβες) με την ανατολική όμως έννοια του όρου.


Ένα βίντεο με τζούντο που ΔΕΝ θα δείτε σχεδόν ποτέ στην τηλεόραση:



Τέλος, ένα αστείο βίντεο με το τζούντο απέναντι στις υπόλοιπες πολεμικές τέχνες.
Σίγουρα θα μαντέψετε εύκολα και γρήγορα ποιός είναι ο τζουντόκα:


Δεν υπάρχουν σχόλια.

Επιστροφή

twitter facebook pinterest youtube
powered by: geodi.net
Φόρουμ Τζούντο & Πολεμικές τέχνες. Αθλητισμός και Judo στη Θεσσαλονίκη. Συζητήσεις τζουντόκα
Τζούντο: Μύθος ή πραγματικότητα;
Forum, Πολεμικές τέχνες , Τζούντο και άλλες πολεμικές τέχνες
Στο site μας χρησιμοποιούμε cookies
Hajime