Ο ηθικός κώδικας του τζούντο
Ευγένεια, Θάρρος, Φιλία, Ειλικρίνεια, Τιμή, Σεμνότητα, Σεβασμός, Αυτοπειθαρχία
Επιλογές αναζήτησης Όλες οι λέξεις Οποιαδήποτε λέξη
Φράση
Κωδικός ασφαλείας Μηδέν συν Έξι ίσον

Φιλοσοφία

Παιδεία

Γιατί τζούντο;

Του Κωνσταντίν Ατανάσοβ - Σκούτας

Το να είσαι «Τζουντόκα»

Θεσσαλονίκη, 23 Ιουλίου 2018


Εν τη σήμερον ημέρα πολλοί αρχάριοι πιστεύουν ότι το να είσαι «καλός στο τζουντο» σημαίνει να κάνεις καλά για παράδειγμα Tai-otoshi (τεχνική/λαβή) ή Uchimata (τεχνική/λαβή) ή να μπορείς να πεις και να αφηγηθείς στα παιδιά πώς κατάφερες να αμυνθείς από τον αντίπαλο σου, όταν εκείνος προσπαθούσε να σε στραγγαλίσει ή να σε εξαρθρώσει. Δεν θα διαφωνήσουμε, όλοι εσείς έχετε εν μέρει δίκιο, όλα αυτά είναι ιδιαίτερα σημαντικά και έχουν το νόημα τους μέσα στο μεγάλο παζλ του τζουντο. Παραταύτα, αν αυτό είναι το τζουντο, τότε σε τι διαφέρει από την πάλη, το Σάμπο και όλα τα υπόλοιπα;

Και στο Chidaoba (παλαιστικό άθλημα) υπάρχει η Uchimata, λίγο διαφορετική στην εκτέλεση και το μπάσιμο αλλά με γυμνό μάτι ένας αρχάριος θα μπορούσε να πει ότι είναι και πάλι Uchimata. Το Ippon Seoi Nage (τεχνική/λαβή) είναι Ippon Seoi Nage και στο Σάμπο (Σοβιετική Πολεμική Τέχνη) και στην πάλη, λίγο διαφορετικό ναι αλλά και πάλι αποτελεί «Ρίψη Μέσω Ώμου»... Τώρα κάποιοι από εσάς θα πουν ότι το τζούντο είναι πιο πλήρες γιατί κανονικά υπάρχουν και τα Atemi-Waza που είναι τα χτυπήματα/λακτίσματα (όχι στους αγώνες). Φυσικά όμως όλα αυτά υπάρχουν και στην πολεμική εκδοχή του Σάμπο ή κλασσικά στο Τζιου Τζίτσου. Οι τεχνικές του τζούντο δεν είναι κάτι καινούργιο το οποίο έβγαλε ή εφεύρε ο Jigoro Kano (ο ιδρυτής του τζούντο). Ναι θα συμφωνήσουμε πως ο ίδιος ο παππούς είναι εκείνος ο οποίος τις διαφοροποίησε λίγο και τις συστηματοποίησε, όμως σε γενικές γραμμές οι τεχνικές/λαβές υπάρχουν εδώ και χιλιάδες χρόνια και χρησιμοποιήθηκαν από όλους τους λαούς και τους πολιτισμούς κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Αν ανατρέξετε για παράδειγμα στον Όμηρο θα δείτε τον πολυμήχανο Οδυσσέα να κάνει Ippon Seoi Nage στα γόνατα σε μία από τις ραψωδίες. Μήπως ήξερε και εκείνος τζούντο;

Και τότε; Ποια η ριζική διαφορά του τζούντο από τα υπόλοιπα; Γιατί να γράψει κανείς το παιδί του ή να έρθει ο ίδιος στο τζούντο και να μην πάει στην Πάλη; Ολυμπιακό άθλημα το ένα, ολυμπιακό και το άλλο… Σίγουρα τώρα κάποιοι πιο διαβασμένοι από τους υπολοίπους θα διαφωνήσετε ξανά λέγοντας ότι στο τζούντο υπάρχει η «Μέγιστη αποτελεσματικότητα με την ελάχιστη προσπάθεια» - βασική αρχή σε αντίθεση παράδειγμα με το Σάμπο που έχει ως θεωρία «Το πιο γρήγορο εφικτό αποτέλεσμα». Και πάλι όμως το νόημα για έναν αρχάριο σε αυτά είναι ιδιαίτερα κοντά. Οι δύο θεωρίες μοιάζουν σαν δύο σταγόνες νερό και πέρα από τους μεγάλους δασκάλους ανά τον κόσμο, το γυμνό μάτι και ιδιαίτερα το αρχάριο δεν μπορεί να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα στα δύο ή και πολλές φορές βλέπει αυτό που θέλει να δει.

Για να σας καταλήξω, όταν μιλάμε για τζουντο, θεμιτό είναι όπως και για το οτιδήποτε να ξεκινούμε πάντοτε έχοντας κατά νου μας την ετυμολογία της ίδιας της λέξης. Το τζούντο σε μετάφραση είναι «Ο δρόμος της ευγένειας» ή αλλιώς στην Αγγλική «The gentlemen’s way».

Θα μπορούσε λοιπόν κάποιος ο οποίος είναι αγενής στην καθημερινότητα του ή ο οποίος είναι κακός στην συμπεριφορά του απέναντι στους υπολοίπους ή ο οποίος δεν είναι ειλικρινής και βλάπτει με τις πράξεις του την κοινωνία να λέγεται «Τζουντόκα»; Θαρρώ αντιλαμβάνεστε και μόνοι σας ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν να συμβεί! Είναι αντίθετο στην ετυμολογία της λέξης τζούντο. Όσο καλός και αν είναι κάποιος στην εκτέλεση των τεχνικών, όσο καλό Tai-otoshi (τεχνική/λαβή) και αν κάνει, όσο καλό Ouchi – Gari (τεχνική/λαβή) και αν εκτελεί και όσους τίτλους και αν έχει αποκτήσει από τους αγώνες, δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι «Τζούντοκα» αν αυτό δεν καταδεικνύεται πρώτα από τη ζωή του στην καθημερινότητα. Αν δεν είναι ευγενικός στη συμπεριφορά του προς τον συνάνθρωπο και αν δεν δείχνει τον απαραίτητο για έναν Gentleman σεβασμό και ταπεινοφροσύνη.

Το να εκτελώ καλό Deashi Barai (τεχνική/λαβή) ή Uchimata και να κερδίζω τους αντιπάλους μου ενώ στην καθημερινότητα μου ασχολούμαι με τους άλλους, μονίμως κατηγορώ, είμαι ανειλικρινής με όλους, κατακρίνω, βλάπτω την κοινωνία και η συμπεριφορά προς το πλησίον θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μονάχα ως «κάκιστη»... Ε είναι λογικό ότι τα παραπάνω δεν με κάνουν «Τζουντόκα». Αν δεν έχω τη συμπεριφορά που αρμόζει κατά την περίπτωση, ακόμη και αν εκτελώ άριστα όλες τις τεχνικές που ορίζει το Kodokan, δεν θα είμαι παρά ένας ακόμη μίμος, ο οποίος μιμείται άριστα τις τεχνικές των «Τζουντόκα» αλλά ο ίδιος, όσα χρόνια κι αν πέρασαν, δεν κατάφερε να γίνει ποτέ.

Το τζούντο σε αντίθεση με πολλά είναι ένα πλήρες σύστημα φυσικής αγωγής, πέρα από αυτό όμως είναι πάνω από όλα ένα σύστημα διαπαιδαγώγησης, κοινωνικοποίησης και μία διαφορετική έως και δογματικά εξευγενισμένη ματιά για τον κόσμο. Έχει συγκεκριμένες αρχές, ορισμένες από τον ίδιο τον παππού Jigoro Kano. Το αγωνιστικό κομμάτι ή ακόμη αν θέλετε το συνολικά σωματικό κομμάτι είναι απλώς ένα μικρό μερίδιο του παζλ που ονομάζουμε «Ευγενή Δρόμο». Δεν είναι τυχαία άλλωστε η γνωστή παγκοσμίως έκφραση «Το τζούντο είναι περισσότερα από άθλημα».

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Επιστροφή

twitter facebook pinterest youtube
powered by: geodi.net
Φιλότιμο, παιδιά και Judo. Φιλοσοφία judo και παιδεία. Σχολή Τζούντο Θεσσαλονίκη
Το να είσαι «Τζουντόκα»
Φιλοσοφία, Παιδεία , Γιατί τζούντο;
Στο site μας χρησιμοποιούμε cookies
Hajime