Του Κωνσταντίν Ατανάσοβ - Σκούτας

Μαθήματα τζούντο

Θεσσαλονίκη, 20 Αυγούστου 2018

Όπως έχουμε αναφερθεί και παλιότερα με την είσοδό του στο dojo (χώρος προπόνησης του τζούντο), ο αρχάριος αθλητής του τζούντο στα πρώτα του μαθήματα εκπαιδεύεται στις «Πτώσεις» προκειμένου να εξασφαλίσει την «Ασφάλεια» του αλλά και παράλληλα να μάθει να σηκώνεται μετά από κάθε είδους ρίψης. Σε συνέχεια των «πτώσεων» και από την άσπρη ζώνη, πριν μάθουμε οποιαδήποτε τεχνική/λαβή, οι πεπειραμένοι προπονητές και Δάσκαλοι ξεκινούν τη διδασκαλία του «Περπατήματος» ή αλλιώς της «Ισορροπίας στο Τζούντο». Η εκμάθηση όπως και στις «πτώσεις», έτσι και στο «Περπάτημα» μπορεί στην αρχή να κρατήσει για πολλές εβδομάδες και συνεχίζεται για όσο κρατά η εξάσκηση στο τζούντο.

Οι ασκήσεις Ισορροπίας είναι πολυποίκιλες και δίνουν τη δυνατότητα στον εκπαιδευτή να επιλέξει τις κατάλληλες ανάλογα τον εκπαιδευόμενο και το σώμα του. Στόχος είναι να μάθουν στον αρχάριο να κινείται βάση των βασικών κανόνων. Με τη σειρά τους οι κανόνες επιτρέπουν στον υποψήφιο Τζουντόκα να μείνει όρθιος παρά τις επιθέσεις των αντιπάλων και να βρίσκεται σε κατάσταση ετοιμότητας να εφαρμόσει οποιαδήποτε άμυνα ή επίθεση, να μανουβράρει και να ξεφύγει από οποιαδήποτε κατάσταση. Ποιος όμως είναι ο πιο βασικός κανόνας «Ισορροπίας» πέρα από το καθαρά τεχνικό κομμάτι το οποίο δείχνουν όσοι ξέρουν και μπορούν; Ποια είναι η φιλοσοφία δηλαδή και το σκεπτικό των ασκήσεων προκειμένου να μπορούν να είναι σωστές;

Ανατρέχοντας στους παππούδες, σε έναν από τους μεγάλους τεχνίτες του προηγούμενου αιώνα, τον παππού Mifune (10ο Dan), θα δούμε ότι «Ισορροπία» υπάρχει και στο «Όρθιο τζούντο» και στο «Τζούντο στο έδαφος». Χαρακτηριστικά, ο παππούς, μας λέει ότι πρέπει να έχουμε στο νου μας τη «Σφαίρα/μπάλα». Η σφαίρα βρίσκεται πάντοτε σε ισορροπία. Όπως και να τη σπρώξει κάποιος, όπως και να τη μετακινήσει, εκείνη ξαναβρίσκει άμεσα την ισορροπία της ή αλλιώς θα λέγαμε ότι ποτέ δεν τη χάνει. Θα μπορούσαμε κάλλιστα να δηλώσουμε ότι βρίσκεται ταυτόχρονα σε απόλυτη «Ισορροπία» και σε απόλυτη «Ανισορροπία». Μπορεί να μετακινηθεί οπουδήποτε γρήγορα και εύκολα ανάλογα της κατάστασης.

Δείτε το βίντεο με τον μαστερ Μιφούνε (10ο Dan):

Δεν είναι τυχαίο ότι το τζουντο μεταφράζεται από πολλούς και ως «ο δρόμος της μη αντιστάσεως».

Εδώ το πιο σημαντικό είναι να αναφέρουμε ότι όσα μαθαίνει κανείς στο τατάμι (στρώμα άθλησης του τζούντο) έχουν την πρακτική εφαρμογή τους στην πορεία της ζωής του, στην τριβή του με τον συνάνθρωπο, στη συμπεριφορά του προς την κοινωνία. Η ισορροπία διδάσκει στον αθλητή να είναι ισορροπημένος όχι μόνο στο στρώμα αλλά να βλέπει τα πράγματα ρεαλιστικά στη ζωή γενικότερα, να είναι σε ετοιμότητα και να χειρίζεται την κάθε κατάσταση με λεπτότητα έτσι «ώστε να παραμείνει όρθιος» παρά τις όποιες «δυσμενείς συνθήκες».

Το τζούντο μέσα από το «περπάτημα» και τις «μετακινήσεις» διαπλάθει σε βάθος χρόνου τον ισορροπημένο άνθρωπο ο οποίος είναι παραγωγικός στην κοινωνία, προσφέρει και είναι «πολυμήχανος» για να αντιμετωπίζει κάθε κατάσταση, προσαρμοσμένος κάθε φορά στα νέα δεδομένα.

Ο παππούς Μιφούνε (48 κιλά) στο παρακάτω βίντεο, σε απόλυτη ισορροπία – παλεύοντας με τους νεότερους της εποχής: