Του προπονητικού Team του αθλητικού συλλόγου Θεσσαλονίκη

Ξανά χρυσός ο Πρόικος

Θεσσαλονίκη, 30 Απριλίου 2025

Το χρυσό μετάλλιο για 3η διαδοχική χρονιά κατέκτησε ξανά ο αθλητής του Αθλητικού Συλλόγου Θεσσαλονίκη, Σταύρος Πρόικος, στο πανελλήνιο πρωτάθλημα τζούντο ΑμεΑ 2025. Ο Σταύρος είναι ένας πολύ σταθερός αθλητής στην πορεία του και καθημερινά κάνει το καλύτερο που μπορεί στην αίθουσα τζούντο. Όλοι, στη σχολή τζούντο Θεσσαλονίκη, είμαστε πολύ ευχαριστημένοι για τα αποτέλεσματα και το ήθος του, που είναι παράδειγμα για όλους τους μικρότερους τζουντόκα αλλά και για εμάς τους ίδιους! Ο ίδιος, μετά τους αγώνες μας δήλωσε ότι πρόκειται πραγματικά για ένα όνειρο στο τατάμι και μας διηγήθηκε τα εξής:

"Η συμμετοχή μου στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Τζούντο ΑμεΑ 2025 στο Καλπάκι ήταν μια εμπειρία που δύσκολα θα ξεχάσω. Δεν ήταν απλώς ένας αγώνας ή μια αθλητική διοργάνωση· ήταν ένα προσωπικό ταξίδι γεμάτο ένταση, πίστη, και τελικά – λύτρωση.

Από τη στιγμή που έφτασα στο Καλπάκι, ένιωσα τη σημασία της στιγμής. Η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη ενέργεια και συγκίνηση, με ανθρώπους από όλη την Ελλάδα, ο καθένας με τη δική του ιστορία, τη δική του διαδρομή και τα δικά του εμπόδια να έχει ξεπεράσει. Ήξερα πως δεν ήμουν μόνος – ήμασταν όλοι εκεί για να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό, να τιμήσουμε τον αγώνα μας, αλλά και να γιορτάσουμε τη δύναμη της θέλησης.

Το τζούντο για μένα δεν είναι απλά ένα άθλημα. Είναι τρόπος ζωής, είναι πειθαρχία, σεβασμός, και κυρίως πίστη στον εαυτό σου. Κάθε προπόνηση, κάθε πτώση, κάθε κόμπος ιδρώτα με έφερνε πιο κοντά σε αυτή τη στιγμή – στον τελικό. Όταν ήρθε η ώρα να ανέβω στο τατάμι, είχα μόνο μία σκέψη: Ήρθα για να τιμήσω όλους εκείνους που με στήριξαν, και πρώτα απ' όλα τον ίδιο μου τον εαυτό.

Ο αγώνας ήταν δυνατός. Ο αντίπαλος άξιος. Αλλά εκεί, στη μέση της μάχης, ήταν η ψυχή που μίλησε πιο δυνατά. Με κάθε κίνηση ένιωθα πως όλα τα χρόνια προσπάθειας δικαιώνονταν. Και όταν ήρθε η στιγμή της νίκης, το συναίσθημα ήταν όμορφο – δεν ήταν απλώς η πρώτη θέση. Ήταν η επιβεβαίωση πως όλα είναι δυνατά.

Η απονομή είχε έναν ιδιαίτερο συμβολισμό για μένα. Μετάλλιο δεν πήρα μόνο για την επίδοσή μου στο τζούντο. Πήρα μετάλλιο για την υπομονή μου, για τις στιγμές που ήθελα να τα παρατήσω αλλά δεν το έκανα, για τη δύναμη που άντλησα μέσα από τις δυσκολίες.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους στάθηκαν δίπλα μου – προπονητή, συναθλητές, φίλους και οικογένεια. Και πάνω απ’ όλα, θέλω να στείλω ένα μήνυμα σε όλους: Μην αφήσετε κανέναν να σας πει τι μπορείτε ή δεν μπορείτε να καταφέρετε. Εσείς γράφετε την ιστορία σας.

Το Καλπάκι θα μείνει για πάντα στην καρδιά μου. Όχι μόνο για τη νίκη, αλλά για όσα έμαθα για τον εαυτό μου. Η διαδρομή συνεχίζεται – και κάθε μέρα είναι μια νέα ευκαιρία να ξεπεράσω τα όριά μου."