Του Κωνσταντίν Ατανάσοβ - Σκούτας

Τζούντο - Αγάπη & Μεράκι

Θεσσαλονίκη, 7 Σεπτεμβρίου 2018

Μαθαίνοντας τζούντο αυτό που πρέπει να θυμάται ο υποψήφιος «Τζουντόκα» στο πίσω μέρος του μυαλού του είναι ότι: Το απαραίτητο συστατικό στη «συνταγή κάθε επιτυχίας» είναι πάντοτε και πάνω από όλα η «αγάπη» για αυτό που κάνει.

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά από μερικά χρόνια προπόνησης η σύσταση των ανθρώπων στο στρώμα αλλάζει και πολλές φορές λίγοι είναι εκείνοι που απομένουν και ακόμη λιγότεροι αυτοί που παραμένουν ειλικρινείς, ακόμη προσπαθούν και επιμένουν στο να βελτιωθούν. Στο τζούντο οι αμέτρητες επαναλήψεις σε Uchikomi (εξάσκηση τεχνικής) και Randori (ελεύθερη πάλη/εξάσκηση) μπορούν να αποτελέσουν μία καλή βάση για οποιονδήποτε θέλει «να λύσει το σώμα του» και να βελτιωθεί. Παρά ταύτα, η μονοτονία των επαναλήψεων σε συνδυασμό με την κόπωση μετά από κάθε προπόνηση πολλές φορές νικούν αν δεν έχουν απέναντι τους τον αληθινό αντίπαλο: το πραγματικό «μεράκι».

Αν αγαπάς πραγματικά αυτό που κάνεις τότε αποκτάς υπομονή, αν αγαπάς προσπαθείς για το καλύτερο, αν αγαπάς δεν υπάρχουν δικαιολογίες, αν αγαπάς μόνον τότε μπορείς και πραγματικά προχωράς. Είτε βρέχει είτε χιονίζει εσύ βρίσκεσαι πάνω στο τατάμι (στο στρώμα της προπόνησης). Δεν υπάρχουν γιορτές, δεν υπάρχουν πάρτυ, δεν υπάρχει νυχτερινό-πρωινό ή απογευματινό ωράριο. Αν θέλεις να ξεκολλήσεις και να ξεπεράσεις έστω και λίγο την μετριότητα που επικρατεί σήμερα παντού σε όλους τους τομείς γύρω μας, τότε εξασκείσαι ακούραστα και συνέχεια. Βρίσκεις πάντοτε τη λύση, σε ότι κι αν προκύψει μπροστά σου και δίνεις πάντοτε τον καλύτερο εαυτό σου. Είσαι πάντοτε στην ώρα σου τυπικός από νωρίς, σεμνός περιμένεις και ανυπομονείς με χαρά την ώρα της προπόνησης, την ώρα που θα ξαναδείς τους συμμάχους σου στον ανήφορο της βελτίωσης.

Το μεγάλο αεροδρόμιο που λέγεται «τζούντο», πρώτα σε «μαθαίνει να μαθαίνεις» και αυτό προκύπτει μόνο αν πραγματικά το «αγαπάς».

Ακολουθούν λίγα λόγια από το θρύλο του τζούντο, τον Franco Capelleti - 10ο Dan: