Ο ηθικός κώδικας του τζούντο
Ευγένεια, Θάρρος, Φιλία, Ειλικρίνεια, Τιμή, Σεμνότητα, Σεβασμός, Αυτοπειθαρχία
Επιλογές αναζήτησης Όλες οι λέξεις Οποιαδήποτε λέξη
Φράση
Κωδικός ασφαλείας Επτά συν Επτά ίσον

Forum

Πολεμικές τέχνες

Τζούντο και άλλες πολεμικές τέχνες

Του Κάνο Τζίγκορο Σίχαν / Kano Jigoro Shihan / Ιδρυτή του Κόντοκαν Judo Μετάφραση & Επιμέλεια από Κωνσταντίν Ατανάσοβ - Σκούτας

Από Ζίου Ζίτσου σε Τζούντο

Θεσσαλονίκη, 4 Μαρτίου 2020


Σίγουρα οι λέξεις Ζίου Ζίτσου και Τζούντο είναι γνώριμες σε πολλούς, όμως πόσοι είναι εκείνοι που τις ξεχωρίζουν; Εδώ θα εξηγήσω τους όρους και θα αναφέρω γιατί το τζούντο αντικατέστησε πλήρως το ζίου ζίτσου.


Κατά τη διάρκεια της Φεουδαρχίας, στην Ιαπωνία, διδάσκονταν αρκετές πολεμικές τέχνες: τοξοβολία, ξιφομαχία και πολλές άλλες. Το Ζίου Ζίτσου ήταν μια τέχνη. Γνωστό και με τα ονόματα Τάιτζουτσου ή Γιαβάρα, αποτελούσε ένα σύστημα επίθεσης το οποίο περιελάμβανε ρίψεις, χτυπήματα, λογχίσματα, λακτίσματα, πνιγμούς, εξαρθρώσεις μελών, ακινητοποιήσεις του αντιπάλου και άμυνες απέναντι σε τέτοιου είδους επιθέσεις. Αν και οι τεχνικές του Ζίου Ζίτσου ήταν γνωστές από αρχαιοτάτων χρόνων, το ζίου ζίτσου διδάχθηκε ευρέως συστηματικά μετά τον 16ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια της εποχής Έντο (1603-1868) εξελίχθηκε σε σύνθετη πολεμική τέχνη η οποία διδασκόταν από δασκάλους πολλών σχολών.


Όταν ήμουν νεότερος, μελέτησα το Ζίου Ζίτσου μαζί με πολλούς εξαιρετικούς δασκάλους. Οι τεράστιες γνώσεις τους, καρποί πολλών ετών έρευνας και εμπειρίας, ήταν ανεκτίμητες για εμένα. Σε εκείνα τα χρόνια, ο καθένας παρουσίαζε την τέχνη του ως σύστημα τεχνικών, όμως κανείς δεν αντιλαμβανόταν τις αρχές που βρίσκονταν στο ζίου ζίτσου. Αυτό με οδήγησε στην αναζήτηση μίας αντικειμενικής αρχής στο ζίου ζίτσου. Μία αρχή που να μπορεί να εφαρμοστεί και κατά τα χτυπήματα αλλά και κατά τις ρίψεις, έναντι ενός αντιπάλου. Μετά από διεξοδική έρευνα επί του θέματος, διέκρινα μία βασική αρχή πίσω από όλα: η μέγιστη αποδοτικότητα της σωματικής και πνευματικής ενέργειας. Με αυτή την αρχή κατά νου, επανεξέτασα όλες τις μεθόδους επίθεσης και άμυνας, τις οποίες είχα μάθει και κράτησα μονάχα εκείνες που ήταν σύμφωνες με την αρχή αυτή. Όσες δεν συμφωνούσαν, τις απέρριψα και στη θέση τους έβαλα τεχνικές στις οποίες ήταν σε ισχύ η παραπάνω αρχή. Το τελικό σύστημα των τεχνικών που προήλθε ως αποτέλεσμα της διεργασίας μου, ονόμασα Τζούντο, ώστε να ξεχωρίζει από τον προκάτοχό του. Το σύστημα αυτό διδάσκεται στο Κόντοκαν.


Οι λέξεις Ζίου Ζίτσου και Τζούντο στα Ιαπωνικά γράφονται χρησιμοποιώντας δύο κινέζικους χαρακτήρες η κάθε μία. Και στις δύο, το τζου είναι κοινό και σημαίνει «ηπιότητα» ή «ενδοτικότητα». Το ζίτσου είναι η «τέχνη» ενώ το «ντο» είναι η αρχή ή «οδός», όπου Οδός σημαίνει η αυτούσια, η ιδέα της ζωής. Το Ζίου Ζίτσου θα μπορούσε να μεταφραστεί ως «η τέχνη της ηπιότητας», ενώ το Τζούντο ως η «Οδός ηπιότητας», με τον υπαινιγμό ότι αρχικά υποχωρούμε για να μπορέσουμε να πετύχουμε την τελική νίκη. Το Κόντοκαν είναι κυριολεκτικά «η σχολή εκμάθησης της Οδού». Το Τζούντο αποτελεί πολλά παραπάνω από τέχνη επίθεσης και άμυνας. Είναι τρόπος ζωής.


Για να γίνει πιο καλά αντιληπτή η ηπιότητα ή ενδοτικότητα που αναφέρθηκαν προηγουμένως, ας πούμε ότι μπροστά μου στέκεται ένας άνθρωπος με δύναμη «δέκα» και ότι η δική μου δύναμη είναι «επτά».


Αν με σπρώξει με όλη του τη δύναμη, είναι σίγουρο ότι θα υποχωρήσω ή θα πέσω κάτω, ακόμα και αν αντισταθώ με όλη μου τη δύναμη. Αυτό θα είναι το αποτέλεσμα της αντίστασης στη δύναμη με δύναμη. Αν όμως αντί να αντισταθώ υποχωρήσω μέχρι το σημείο που με έχει σπρώξει, κουνώντας το σώμα μου και διατηρώντας απόλυτα την ισορροπία μου, ο αντίπαλός μου θα χάσει τη δική του ισορροπία. Αδύναμος πλέον, λόγω της στάσης του, δεν θα μπορεί να χρησιμοποιήσει όλη του τη δύναμη και από το «δέκα» η δύναμή του είναι πιθανό να έχει πέσει στο «τρία». Όμως επειδή εγώ διατηρώ την ισορροπία μου, η δική μου δύναμη θα εξακολουθεί να είναι «επτά». Τώρα πια είμαι δυνατότερος από εκείνον και μπορώ να τον κερδίσω χρησιμοποιώντας μόνο τη μισή από τη δική μου δύναμη, αφήνοντας την άλλη μισή σε απόθεμα για άλλους σκοπούς.


Να έχετε υπόψη σας ότι ακόμα και αν είστε δυνατότερος από τον αντίπαλό σας, είναι προτιμότερο να υποχωρήσετε. Έτσι θα διατηρήσετε την ενέργειά σας, ενώ παράλληλα κουράζετε τον αντίπαλό σας.


Τα παραπάνω αποτελούν ένα απλό παράδειγμα για το πως μπορείτε να κερδίσετε τον αντίπαλό σας, απλά υποχωρώντας.


Επειδή πολλές από τις τεχνικές χρησιμοποιούσαν την αρχή αυτή, η τέχνη είχε ονομαστεί Ζίου Ζίτσου. Παρακάτω ακολουθούν μερικά παραδείγματα από το τι μπορεί να πετύχει κανείς με το ζίου ζίτσου.


Ας υποθέσουμε ότι έχω έναν άνθρωπο που στέκεται μπροστά μου. Μπορώ να τον σπρώξω με το ένα μου δάχτυλο σαν κορμό, κάνοντας τον να χάσει την ισορροπία του μπροστά ή πίσω. Αν την ώρα που γέρνει προς τα εμπρός, βάλω το χέρι μου πίσω από την πλάτη του και γρήγορα τη λεκάνη μου μπροστά του, ο γοφός μου λειτουργεί ως υπομόχλιο. Μπορώ άνετα να το ρίξω στο έδαφος, ακόμα και αν είναι κατά πολύ βαρύτερος από εμένα, απλά με το να στρίψω το γοφό μου ή να τραβήξω το χέρι του.


Τώρα ας πούμε ότι προσπαθώ να διαταράξω την ισορροπία κάποιου προς τα εμπρός, αλλά εκείνος κάνει ένα βήμα με το ένα του πόδι. Θα μπορούσα να τον ρίξω κάτω πολύ εύκολα, αν ασκήσω πίεση με τα μαξιλαράκια των πελμάτων (το στρογγυλό μέρος τους πέλματος που αντιστοιχεί στα μετατάρσια οστά), ακριβώς κάτω από τον αχίλλειο τένοντα του ποδιού του που προηγήθηκε, ένα κλάσμα του δευτερολέπτου πριν μεταφέρει όλο του το βάρος στο πόδι αυτό. Η τεχνική αποτελεί ένα εξαιρετικό παράδειγμα αποδοτικής χρήσης της ενέργειας, καθώς με ελάχιστη προσπάθεια, μπορώ να κερδίσω έναν αντίπαλό που είναι κάτοχος μεγάλης δύναμης.


Τι θα συμβεί αν κάποιος έρθει με ταχύτητα και με σπρώξει; Αν αντί να σπρώξω κι εγώ σε απάντηση, πιάσω τα χέρια του ή τον γιακά του με τα δύο μου χέρια, τοποθετήσω τα μαξιλαράκια του ενός πέλματος στο υπογάστριό του, ισιώσω το πόδι μου και καθίσω πίσω, θα τον αναγκάσω να κάνει τούμπα πάνω από το κεφάλι μου.


Ή ας φανταστούμε ότι ο αντίπαλός μου σκύβει μπροστά και με σπρώχνει με το ένα του χέρι. Αυτό τον τοποθετεί εκτός ισορροπίας. Αν πιάσω το πάνω μέρος του μανικιού του τεντωμένου του χεριού, περιστραφώ με σκοπό η πλάτη μου να βρεθεί κοντά στο στήθος του, οδηγήσω με το ελεύθερο χέρι μου τον ώμο του και ξαφνικά λυγίσω, θα περάσει κυριολεκτικά πετώντας πάνω από το κεφάλι μου και θα προσγειωθεί με την πλάτη του μπροστά μου.


Όπως βλέπετε στα παραδείγματα, αν θέλω να ρίξω έναν αντίπαλο, ορισμένες φορές οι αρχές των μοχλών είναι πιο σημαντικές από το να υποχωρήσω. Το Ζίου Ζίτσου περιλαμβάνει κι άλλες μορφές απευθείας επίθεσης, όπως τα χτυπήματα, τα λακτίσματα και οι στραγγαλισμοί. Από το πρίσμα λοιπόν αυτό, το όνομα «η τέχνη της ηπιότητας» δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά δεδομένα. Αν δεχτούμε το ζίου ζίτσου ως την «τέχνη του να κάνει κάποιος την αποδοτικότερη χρήση της σωματικής και πνευματικής του ενέργειας», μπορούμε να σκεφτούμε το τζουντο να αποτελεί «την οδό, την αρχή για να το επιτύχουμε αυτό» και έτσι μόλις αποκτήσαμε έναν πραγματικό ορισμό.


Το 1882, δημιούργησα το Κόντοκαν για να διδάξω το τζουντο. Μέσα σε λίγα χρόνια ο αριθμός των μαθητών αυξήθηκε θεαματικά. Ήρθαν από ολόκληρη την Ιαπωνία, κάποιοι έχοντας εγκαταλείψει δασκάλους του Ζίου Ζίτσου, προκειμένου να προπονηθούν μαζί μου. Εν τέλει το τζούντο έκανε στην άκρη το Ζίου Ζίτσου στην Ιαπωνία και κανείς δεν μιλάει πια για το Ζίου Ζίτσου ως σύγχρονη τέχνη στη χώρα αυτή. Η λέξη επιβίωσε μονάχα στο εξωτερικό.


Διαβάστε για τους πρώτους αγώνες του τζούντο με τις άλλες πολεμικές...


Διαβάστε για τις γενικότερες αρχές του τζούντο - διάλεξη του Τζιγκόρο Κάνο στην Αθήνα το 1934...



Δεν υπάρχουν σχόλια.

Επιστροφή

twitter facebook pinterest youtube
powered by: geodi.net
Φόρουμ Τζούντο & Πολεμικές τέχνες. Αθλητισμός και Judo στη Θεσσαλονίκη. Συζητήσεις τζουντόκα
Από Ζίου Ζίτσου σε Τζούντο
Forum, Πολεμικές τέχνες , Τζούντο και άλλες πολεμικές τέχνες
Στο site μας χρησιμοποιούμε cookies
Hajime